Κάποτε, είχα γράψει ένα ποστ για ένα συγκρότημα ελληνικό.  Εδώ η σελίδα τους στο myspace, με μερικά βιντεοκλίπ που έχουν κάνει.

Είχα πάει και τους είχα δει τον Μάιο η κάπου τότε τέλος πάντων. Είχα μείνει εντυπωσιασμένος από αυτούς τους Έλληνες πιτσιρικάδες και τις δυνατότητες τους μουσικά -και όχι μόνο. Άλλαζαν όργανα ο ένας με τον άλλο επι σκηνής, δείχνοντας ξεκάθαρα πως… το έχουν. Θεατρικά, ήταν άρτιοι. Κέφι αρκετό, φανατικό κοινό, ωραία όργανα, και οι πολλές γυναίκες που κοίταζαν αποσβολωμένες και αποχαυνωμένες τα μέλη του γκρουπ, συνέθεταν το όλο σκηνικό. Το οποίο θύμιζε Αγγλία. Ξέρετε, αυτά τα κλασσικά Λονδρέζικα bars που κάνουν live με εκκολαπτόμενα γκρουπ. Πηγαίνεις, βλέπεις κάτι καλό και ένα χρόνο μετά, αυτοί που σε είχαν εντυπωσιάσει μαθαίνεις ότι έγιναν οι ξακουστοί Kaiser Chiefs! Eκεί, η μουσική βιομηχανία «σπρώχνει» τους ταλαντουχους στο εμπόριο. Στην Ελλάδα, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.

Anyway, να μην το κουράζω κιόλας, μετά από εκείνο το ποστ που είχα γράψει, κάποιος από τα παιδιά του συγκροτήματος που διάβαζε το Blog, με κάλεσε μέσω mail να πάω να τους δω στο νέο πρόγραμμα που παρουσιάζουν. Έπαιζαν τον τελευταίο μήνα κάθε Δευτέρα στο «Σταυρό του Νότου». Μεθάυριο, Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, είναι η τελευταία τους παράσταση. Όχι ακριβώς η τελευταία, η τελευταία για φέτος. Αφού από τον Ιανουάριο, οι YANNEIS θα ξαναπαίξουν στο “Σταυρό του Νότου”, μια και έκαναν νέα συμφωνία. Πήγε πολύς κόσμος βλέπετε… Εν ολίγοις, ή πάτε τώρα και τους βλέπετε την τελευταία τους Δευτέρα (22:30 αρχίζει το ματς) ή από Ιανουάριο και πάλι.

Για tips, σας άφησα μερικές πληροφορίες. Οι YANNEIS παίζουν διασκευές γνωστών κομματιών, αλλά, πολλών ειδών μουσικής. Αυτό είναι και το μυστικό τους για μένα. Κερδίζουν κόσμο από πολλά στυλ… Πρόγραμμα που υπάρχει διακωμώδηση, τέχνη, ωραία μουσική κλπ, δεν μπορεί παρά να λέγεται εμπλουτισμένο.  Πρόγραμμα, το οποίο έχει λαθάκια μεν, αλλά είναι ελκυστικό δε. ok, νέοι είναι, δεν έγιναν ακόμη οι Rolling Stones. Τέλος, να πω ότι έχουν γράψει και δύο δικά τους κομμάτια και ετοιμάζουν μερικά ακόμη όπως μου είπαν μέλη του συγκροτήματος. Το ελληνικό τους κομμάτι, η “Mέδουσα”, με άφησε άφωνο. Γενικά, θεωρώ πως αξίζει να στηρίξει κανείς τα δικά του παιδιά και να πάει να τους δει. Μπας και βγάλει τίποτα αυτή η χώρα… Εγώ πάντως, θα ξαναπάω.